OpenAI’s compute-deals bereiken duizelingwekkende $1 biljoen: goudkoorts of torenhoge risico’s?

OpenAI, de drijvende kracht achter ChatGPT, heeft een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de razendsnelle expansie van de kunstmatige intelligentie-industrie. De startup, ooit begonnen als onderzoeksproject met een idealistische missie, heeft inmiddels deals gesloten die samen een verbintenis van meer dan $1 biljoen vertegenwoordigen. Het gaat om contracten met enkele van de grootste spelers in de halfgeleider- en cloudsector. Doel van dit alles: het veiligstellen van de rekenkracht die nodig is om toekomstige AI-modellen te trainen en te draaien. Maar terwijl het potentieel enorm is, roept de schaal van deze verplichtingen fundamentele vragen op over de financiële houdbaarheid en de lange-termijnstrategie van OpenAI.

OpenAI

Een miljardendeal voor rekenkracht: OpenAI’s nieuwe infrastructuurstrategie

In september en oktober 2025 werd duidelijk dat OpenAI zijn ambities naar een ongezien niveau tilt. Volgens recente berichten uit onder meer de Financial Times en Reuters heeft het bedrijf meerdere megadeals gesloten met AMD, Oracle en CoreWeave om de toegang tot geavanceerde GPU’s en cloudcapaciteit te garanderen. De omvang van deze verplichtingen overschrijdt intussen de symbolische grens van één biljoen dollar – omgerekend meer dan 900 miljard euro. OpenAI zou zich volgens insiders verplicht hebben tot een capaciteit van minstens 23 gigawatt aan nieuwe datacenters, waarvan een aanzienlijk deel draait op geavanceerde AI-chips zoals AMD’s MI325X en Nvidia’s H200. Alleen al de deal met Oracle, geschat op $300 miljard over vijf jaar, toont de agressieve manier waarop OpenAI zijn technologische toekomst probeert te verankeren.

Daarbij komt nog een opvallende overeenkomst met AMD: naast een gegarandeerde afname van chips heeft OpenAI de mogelijkheid om tot 10% van de aandelen van de chipfabrikant te verwerven, afhankelijk van de prestaties van hun gezamenlijke AI-projecten. Ook CoreWeave, een snelgroeiende cloudprovider gespecialiseerd in GPU-capaciteit, breidde zijn contract met OpenAI recent uit met een nieuwe overeenkomst van $6,5 miljard. Deze deals geven aan dat OpenAI niet enkel klant is, maar actief partnerrelaties opbouwt in de volledige AI-infrastructuurketen.

Kapitaalhonger en risico’s: een race tegen de klok

De vraag naar AI-capaciteit is vandaag bijna onverzadigbaar. Elke nieuwe generatie van OpenAI’s modellen, van GPT-4 tot GPT-5 en verder, vereist exponentieel meer rekenkracht. Om die groei te ondersteunen, kiest OpenAI ervoor om capaciteit vooraf vast te leggen — een strategie die voordelen biedt in termen van zekerheid, maar ook zware financiële risico’s meebrengt.
De langlopende contracten betekenen immers dat de onderneming jarenlang gebonden blijft aan hoge vaste kosten, terwijl de inkomsten uit ChatGPT-abonnementen en bedrijfslicenties nog relatief beperkt blijven in verhouding tot de uitgaven. Volgens analisten zouden OpenAI’s operationele kosten in 2026 kunnen verdrievoudigen, tenzij het bedrijf nieuwe inkomstenbronnen weet aan te boren, bijvoorbeeld via API-verkoop, enterprise-licenties of advertentie-modellen.

De dealstructuren vertonen bovendien tekenen van wat sommigen een ‘AI-goudkoorts’ noemen: bedrijven investeren massaal in capaciteit in de hoop dat toekomstige vraag het zal rechtvaardigen. Critici wijzen erop dat dit doet denken aan de dotcom-bubbel van begin jaren 2000, toen ook miljarden werden gepompt in infrastructuur voor nog onzekere markten. De vraag is of OpenAI in staat zal zijn de balans te vinden tussen groei, innovatie en winstgevendheid.

nvidia (nvda)

Wat betekent dit voor beleggers en de technologiesector?

Voor beleggers vormt deze ontwikkeling een fascinerend, maar tweesnijdend zwaard. Enerzijds profiteren bedrijven als AMD en Nvidia rechtstreeks van de vraag naar AI-chips: hun orderboeken zitten tot 2026 propvol, en de marges zijn indrukwekkend. Ook Oracle en CoreWeave kunnen rekenen op een stabiele inkomstenstroom dankzij de langdurige contracten met OpenAI. Anderzijds is er de vrees dat deze kapitaalintensieve strategieën leiden tot overcapaciteit als de marktvraag vertraagt. Als de groei van generatieve AI stabiliseert of als regelgeving de sector afremt, kunnen sommige van deze miljardeninvesteringen plots als een molensteen rond de nek hangen.

Toch blijft de strategische logica sterk. Door zich vroegtijdig te verzekeren van toegang tot GPU’s en datacenters, voorkomt OpenAI dat het – zoals in 2023 – opnieuw wordt geconfronteerd met tekorten aan hardware. Bovendien versterkt het bedrijf zijn positie tegenover concurrenten zoals Anthropic, Google DeepMind en xAI. Deze laatsten werken aan vergelijkbare schaalprojecten, maar met een andere financieringsstructuur: Anthropic leunt zwaar op Amazon Web Services, terwijl xAI een nauwe samenwerking met Tesla en X-servers opzet. Voor beleggers kan dit een indicatie zijn van waar de volgende golf van winstgroei in de technologiesector zich zal concentreren: in de kruising tussen AI-software en rekeninfrastructuur.

Een blik vooruit: de prijs van dominantie

OpenAI’s sprong naar de biljoengrens markeert mogelijk het begin van een nieuw tijdperk waarin technologische macht wordt gemeten in megawatt en miljarden. De onderneming bouwt aan wat sommigen de “AI-supergrid” noemen — een wereldwijd netwerk van datacenters die samen de intelligentie van toekomstige modellen voeden. De schaal is ongezien, maar ook het risico. De energievraag voor AI-trainingen stijgt explosief, waardoor OpenAI en partners inzetten op groene stroom en innovatieve koelingstechnieken. Toch blijft de ecologische voetafdruk aanzienlijk, een punt dat steeds vaker kritiek oproept van beleidsmakers en klimaatonderzoekers.

Uiteindelijk lijkt de strategie van OpenAI gestoeld op één overtuiging: dat de vraag naar geavanceerde AI de komende tien jaar alleen maar zal toenemen. De vraag is niet of de wereld meer rekenkracht nodig heeft, maar wie ze zal bezitten — en tegen welke prijs. Voor beleggers, beleidsmakers en concurrenten wordt 2026 een cruciaal jaar: het moment waarop zal blijken of OpenAI’s miljardendeals de basis vormen voor duurzame dominantie, of voor een dure les in overmoed.

Bronnen

joris

Joris

Joris is één van de vaste auteurs bij Beleggen for Dummies, waar hij met heldere taal en nuchtere inzichten de wereld van aandelen en beleggen toegankelijk maakt voor iedereen. Als zelfverklaarde ‘late instapper’ weet hij als geen ander hoe verwarrend beleggen kan zijn wanneer je net begint. Precies daarom zet hij zich in om moeilijke financiële concepten om te zetten in begrijpelijke artikels, zonder vakjargon of ingewikkelde formules.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *