Bitcoin bijna €100.000: waarom blijft de prijs maar stijgen?

Wie in 2011 op café vertelde dat hij bitcoin had gekocht voor €5 per stuk, werd vaak op hoongelach getrakteerd. Twaalf jaar later lachen diezelfde mensen wellicht niet meer. Bitcoin flirt in 2025 met de grens van €100.000, en dat roept bij velen een logische vraag op: hoe is dat in hemelsnaam mogelijk? Waarom blijft de prijs stijgen, en wie of wat duwt die koers almaar verder omhoog?

Het antwoord is niet in één zin te vangen. Want bitcoin is niet zomaar een muntje. Het is een cocktail van technologie, psychologie, politiek en economie. Een spel tussen hebzucht en angst, tussen durvers en twijfelaars. In dit artikel ontrafelen we de krachten die bitcoin in deze stratosferische koersregionen brengen.

Het vaste aanbod van bitcoin: schaarste drijft waarde

Wie een beetje thuis is in economische principes, weet dat schaarste de moeder is van alle waarde. En daar ligt een fundamenteel verschil tussen bitcoin en klassieke valuta. De meeste munten — zoals de euro of dollar — kunnen onbeperkt bijgedrukt worden door centrale banken. Bitcoin daarentegen is gelimiteerd tot een maximum van 21 miljoen stuks. Nooit meer dan dat. Niet vandaag, niet morgen, niet over honderd jaar. Punt.

Dit gelimiteerde aanbod zit in de software zelf ingebakken. Elke vier jaar vindt er een zogenaamde “bitcoin halving” plaats: een halvering van de beloning voor het minen van nieuwe bitcoins. Dit maakt het telkens moeilijker en minder lucratief om nieuwe bitcoins te delven, waardoor het tempo van de creatie steeds verder afneemt. Alsof je een mijn hebt waar de aders goud na verloop van tijd uitdrogen.

En wanneer iets schaars is, én de vraag blijft stijgen — dan gaat de prijs naar boven. Dat zie je bij zeldzame whisky’s, klassieke auto’s… en dus ook bij bitcoin. Het feit dat er al naar schatting 19 miljoen van de 21 miljoen bitcoins in omloop zijn, maakt de resterende exemplaren extra begeerlijk.

Wie koopt er bitcoin aan deze prijzen?

De tijden dat bitcoin enkel gekocht werd door hobbyisten of nerds met een informaticaopleiding, zijn allang voorbij. Vandaag zijn het niet enkel kleine beleggers met een smartphone-app, maar ook grote institutionele spelers die de markt betreden. Denk aan pensioenfondsen, investeringsfirma’s, vermogende families en zelfs overheden.

Een opvallend moment was de goedkeuring van de eerste bitcoin spot ETF’s in de Verenigde Staten. Daardoor kunnen grote fondsen investeren in bitcoin zonder de munt zelf te moeten beheren. Ze kopen gewoon een financieel product dat de prijs volgt. Dit haalt voor veel institutionelen de praktische bezwaren weg, en opent een tsunami aan kapitaalstromen richting bitcoin. De recente instroom van miljarden via deze ETF’s is een stille motor achter de stijgende koers.

Ook technologiereuzen als MicroStrategy en Tesla hebben bitcoin op hun balans staan. Dat creëert een vorm van legitimiteit. Want als beursgenoteerde giganten miljoenen of zelfs miljarden investeren in een digitaal goed, dan straalt dat vertrouwen uit naar anderen. De vraag die velen zich stellen is dan: “Als zij het durven, waarom ik niet?”

Inflatie en wantrouwen in centrale banken voeden het narratief

In Europa en de Verenigde Staten hebben veel spaarders in de afgelopen jaren hun koopkracht zien slinken. De inflatie stak plots weer de kop op. Wat vroeger een uitzondering was — stijgende prijzen boven 5% — werd even de norm. Intussen worden centrale banken beschuldigd van slap beleid, late actie en geldverruiming die uit de hand liep.

In zo’n context zoeken mensen alternatieven voor spaargeld. En bitcoin presenteert zich als een digitaal goud. Een oppotmiddel dat losstaat van de willekeur van overheden of banken. Sommigen zien bitcoin dan ook als een vorm van verzekering. Niet tegen brand of diefstal, maar tegen financiële instabiliteit.

Is dat een rationeel beeld? Misschien niet helemaal. Bitcoin blijft volatiel en kent enorme prijsschommelingen. Maar psychologisch werkt het wél. Wie geen vertrouwen meer heeft in de traditionele financiële instellingen, kijkt met andere ogen naar alternatieven. En net dat collectieve gevoel van wantrouwen kan de koers naar boven stuwen. Een soort zelfvervullende profetie, waarbij het geloof zélf het systeem doet groeien.

Technologische evolutie maakt bitcoin gebruiksvriendelijker

Een vaak vergeten aspect van de recente koersstijging is dat het gebruik van bitcoin technischer en vlotter is geworden. Wie vroeger een digitale wallet moest opzetten, private keys beheren en transactiekosten inschatten, haakte vaak af bij het derde YouTube-filmpje. Vandaag kan je via platforms als Bitvavo, Coinbase of Binance binnen tien minuten een account aanmaken en kopen.

Bovendien maakt het Lightning Network — een tweede laag bovenop bitcoin — snelle en goedkope betalingen mogelijk. Dit opent de deur naar micropayments, donaties, online transacties zonder tussenpersonen, en zelfs loonbetalingen in bitcoin. In landen zoals El Salvador gebeurt dat al. Ja, daar kan je je koffie letterlijk betalen met Satoshi’s (de kleinste bitcoin-eenheid). Wie had dat ooit gedacht?

Deze vooruitgang in gebruiksvriendelijkheid verlaagt de drempel om in te stappen. De technologie wordt minder abstract, en dat trekt een nieuw publiek aan. Een beetje zoals internet in de jaren ’90: eerst voor nerds, dan voor iedereen met een modem, en vandaag voor zelfs je grootmoeder met een smartphone.

FOMO, media-aandacht en het psychologisch sneeuwbaleffect

Een ander krachtig mechanisme dat keer op keer terugkomt bij koersstijgingen, is de Fear Of Missing Out, of kortweg FOMO. Wanneer mensen zien dat de prijs stijgt, worden ze zenuwachtig. Ze willen er niet naast grijpen. Zeker niet als collega’s op het werk vertellen hoeveel winst ze hebben gemaakt met hun crypto-investering van drie maanden geleden.

Tel daarbij de media-aandacht op. Elk nieuw prijsrecord haalt het journaal. Krantenkoppen met “Bitcoin breekt door €90.000” of “Digitale munt blijft stijgen” doen twijfelaars alsnog overstag gaan. En dat creëert weer extra koopdruk. Meer vraag betekent stijgende prijzen, wat weer meer aandacht oplevert. De bal rolt vanzelf.

Is dat gevaarlijk? Soms wel. Want het kan leiden tot bubbelvorming, waarin de prijs niet meer gebaseerd is op rationele inschatting van waarde, maar puur op emotie. En bubbels… die knappen soms. Maar zolang die knal uitblijft, draait het mechanisme gewoon verder. Wie vroeg instapt, lacht. Wie te laat instapt, kan nat gaan. Maar niemand wil de boot missen.

Is bitcoin dan echt een alternatief voor goud?

Steeds meer analisten stellen dat bitcoin een digitale variant is van goud. Beiden hebben geen onderliggende cashflow zoals aandelen. Ze leveren geen rente op zoals obligaties. En toch worden ze beschouwd als “store of value”. Een manier om waarde te bewaren doorheen de tijd, buiten het bancaire systeem.

Wat bitcoin aantrekkelijk maakt ten opzichte van goud, is de verhandelbaarheid. Een fractie bitcoin verzenden naar iemand aan de andere kant van de wereld duurt seconden en kost weinig. Dat kan je van een goudstaaf moeilijk zeggen. Bovendien is bitcoin transparanter en makkelijker op te splitsen.

Natuurlijk, goud heeft duizenden jaren geschiedenis en wordt wereldwijd erkend. Bitcoin is daarentegen amper vijftien jaar oud. Maar de digitale generatie groeit ermee op. En voor wie geboren is met een smartphone in de hand, voelt een digitale munt niet vreemd aan. Integendeel. Het voelt logisch. En dat kan op lange termijn zwaarder doorwegen dan nostalgie naar edelmetaal.

Wat als de €100.000-grens écht breekt?

Als bitcoin effectief door de grens van €100.000 breekt, zou dat psychologisch een mijlpaal zijn. Een “rond getal” werkt als een soort magneet. De geschiedenis leert dat na zulke mijlpalen er vaak twee dingen gebeuren: ofwel volgt een correctie (mensen nemen winst), ofwel volgt een nieuwe golf instappers die zich afvragen waarom ze niet eerder zijn begonnen.

Het zou ook het narratief versterken dat bitcoin “hier is om te blijven”. En hoe meer mensen dat geloven, hoe minder geneigd ze zullen zijn om hun coins te verkopen. Dat creëert schaarste op de markt. Een vicieuze cirkel die de prijs verder kan duwen, tenzij er een onverwachte externe schok komt.

Toch blijft voorzichtigheid geboden. Want net zoals bitcoin snel stijgt, kan hij ook snel dalen. En wie zijn hele vermogen parkeert in één enkele digitale munt, speelt met vuur. Mijn persoonlijke advies? Wees nuchter. Leer bij. Investeer enkel wat je kunt missen. Maar onderschat ook niet de kracht van dit fenomeen. Bitcoin is geen hype meer. Het is een verhaal dat nog maar net begonnen is.